« قرض مگیر»

عمر کوتاهت را گران قدر بدان

بر هر کس و ناکسی خرج مکن

گر برای مردانقلعه ای برافراشتی

برای نامردان برج و بارو مساز

در مه گم نشو

دزر گرد و غبار راه خود را گم مکن

به روی چشمانت بگذار

حق و راستی را

از پدران و نیاکان،دنیا بخواه

از ناکسان قرض  مگیر

دریایش را جزیره می انگارد

صدایش را پژواک می پندارد

دنیا تو را تواند که بلعد

تو با دنیا هرگز شرط نبند

شعر : زلیم خان یعقوب

دیلمانج: زین العابدین چمانی