ما نه آنیم که در بازی تکراری این چرخ کبود

هر که از دیده ی ما رفت ز خاطر ببریم

یا که چون فصل خزان آمد و گل رفت به خواب

دل به عشق دگری داده از آنجا بپریم

وسعت دیده ی ما خاک قدم های تو بود

خاک زیر قدمت را به دو دنیا بخریم

مسعوده