آقای آصف محمدی ، بازنشسته ی آموزش و پرورش است امّا هنوز، شکر خدا، دست از کار نکشیده و از پا ننشسته است . هنوز موتور راه انداز مدارس است .علاوه بر تمام ویژگی های اخلاقی پسندیده ای که دارد و نیازی به بازگویی نیست، دستی هم در شعر و ادب دارد. نمونه ای از شعرش را که پر از واج آرایی و نغمه ی حروف است برایتان نقل می کنم:

«گونده منه باش ووران،

 ایندی منه داش ووریر

ایندی منه داش ووران،

 ئوزگه لره باش ووریر

 دوشمن اگر داش وورا

دردینه دوزمک اولار

باخ بورا سوز بوردادیر

داشلاری یولداش ووریر

شعر: آصف محمدی