«خيزش بن بست ها»



زبان كه راست نپيچد ، دهان چه ارزشي دارد

هدف به تير نبندد ، كمان چه ارزشي دارد

به وسعتي كه شود رفت و آمد نفس تفتيش

دهند حنجره ها ارمغان ، چه ارزشي دارد

فراز ها همه يابند از فرود ها آذين

زمين اگر نبود ، آسمان چه ارزشي دارد

كسي ز كوچهء خورشيديان به شب تباري گفت

در آسمان شما ، كهكشان چه ارزشي دارد

به ما كه هست به از قرص ماهتاب ، قرص نان

سرود و مستي و سرو روان چه ارزشي دارد

به نام خيزش بن بست ها به راه افتاديم

چو جاده بسته بود كاروان چه ارزشي دارد

به سينه هاي ز دل مانده ی خالي آتش اندازيد

پرنده ای كه نمانده آشيان ، چه ارزشي دارد

به سر فرازي سبزينه ها مبال اي رويش

بهار ، بر درِ زرد خزان ، چه ارزشي دارد

به نزد تيزدمان ، حرف ، با زبان خنجر زن

براي تيغ ؛ قصيده ، رمان، چه ارزشي دارد

احمدضیاء رفعت-شاعر معاصر افغانستان

هدیه: مسعوده جمشیدی