درچشم آفتاب چوشبنم زیادی ام

چون زهر هرچه باشم اگر کم زیادی ام

بیهوده نیست روی زمینم نهاده اند

بارم که روی شانه ی عالم زیادی ام

باشور وشوق می رسم وطرد می شوم

موجم به هرطرف که بیایم زیادی ام

همچون نفس غریب ترین آمدن مراست

تا می رسم به سینه همان دم زیادی ام

جان مرامگیر خدایا که بعد مرگ

دربرزخ وبهشت وجهنم زیادی ام

شاعر: فاضل نظری

هدیه: مسعوده جمشیدی