حرف مردم را نکن باور پشیمان می شوی

حال و روزت را نکن بدتر پشیمان می شوی

غنچه کی با زور دستان کسی وا می شود؟!

لحظه ای که غنچه شد پرپر پشیمان می شوی

ای که در این نا به سامانی رها کردی مرا

آب آنجا که گذشت از سر پشیمان می شوی

عاقبت مرداب شد رودی که در گودی نشست

از تقاص و کینه ات بگذر پشیمان می شوی

مثل شیرینی که خود راحت به تخت شاه رفت

می روی اما بدان آخر پشیمان می شوی