واژه: دوورا

گاهی چیزی یا کسی که کنار ما قرار دارداز ما دور است مثل اینکه بدانی مالک چیزی هستی اما آن به تو تعلق ندارد. کسی که با تو هست و نیست. او را داری و نداری. در این وضعیت یک مفهوم انتزاعی شکل می گیرد ؛ برای چیزی که نزدیک است و دست یافتنی نیست،نزدیک است، دور نیست،«دوورا»ست.

دوورا، اسم نخستین مجموعه ی داستان کوتاه اثر داوود زیدی هم هست که خود داود زیدی این واژه را برای اولین بار ساخته و به گنجینه ی واژگان زبان فارسی هدیه کرده است.

حسن سلمانی